අනෝරා වැසි වැටුනු දිනෙක මා අහඹු ලෙස
දුටුව සද නුඹේ වත ඇස ගැටුන නිමේෂයක
එකලු වූ මගෙ සිත විදුලි එලි සිය දහස
ලියැවුනා පෙම් සිතෙක නැගුනු කවි මේ ලෙසක...
සෙනග පිරි දුම්රියේ ඈත අසුනක සිටිය
මැලවි ගිය මුහුනු'තර සිත් ගත්ත මුව කමල
නුඹ දෑස මගෙ දෑස හමු වෙච්ච එ මොහොත
මලවි විදි හී පහම සිත් පුරා සුව විදින...
මතකයි නුඹ මුව පුරා සිනා වූ හැටි තවම
සිතේ දොම්නස් අදුර දුරු කල රන් මිනි පහන
යලිත් නුඹ දකින්නට සිනා වී හිදින්නට
තවම මම එතනමයි යලිත් සද වඩිනු මැන...
No comments:
Post a Comment