දිවි ගමන මගෙ එළිය කරනා සදා දිලෙනා හිරු නුඹයි
පුතු ස්නේහෙන් හිතද සනහා කැකුළු පුබුදන සඳ නුඹයි
රැවුම් ගෙරවුම් සැඩ කිරණ මැද මට සෙවණ දුන් කප් රුක නුඹයි
ජීවිතේ බර කරට අරගෙන මා වටා නැගි මහ මෙර නුඹයි.....
ගල් උඩින් පැන නොනැවතී යන'යුරු කියා දෙන දොල නුඹයි
ලොවේ සාරය දැනුම එක්කල මහ සයුර මට නුඹ තමයි
සුවඳ දුම් දී මලින් පිදි යුතු නුඹ මගේ හිතෙ පන්සලයි
සෑමදාමත් සිනහ වී නුඹ ලඟින් සිටිනා පුතු මමයි...
No comments:
Post a Comment